Σχολιάκι 20. (7/8/2012) Το κλάμα της Ισαβέλ…

Θα ‘ταν ατόπημα να παρακάμψω την μόνιμη πλέον απουσία τής Ισαβέλ Βάργκας, αυτή την σπαραχτική φωνή με την πιο απρόσμενη ερμηνεία που μπορεί κανείς να ακούσει. Που σε αιχμαλωτίζει με τις σιωπές, τη δυναμική, το ανεπιτήδευτο κλάμα (τι κλάμα Θεέ μου…) και την υποβλητικότητά της. Θαρρείς και όταν τραγουδά, κάποια ιεροτελεστία συντελείται, κάποια μαγεία αποκαλύπτεται! Μια ψυχή που μας παίρνει απ’ το χέρι και μας οδηγεί στα μονοπάτια του κόσμου, ενός κόσμου σύνθετου, βασισμένου στο μυστήριο και τον ανθρώπινο σπαραγμό, στα σκιρτήματα που όλοι έχουμε ανάγκη για να ξεσπάμε, αλλά διστάζουμε να εκφράσουμε προς τα έξω, καταπιεσμένοι από έναν εφιαλτικό καθωσπρεπισμό, που μας καθιστά ευγενείς-πειθαρχημένους, μέσα στα όρια της μουσικής Τέχνης και πολλές φορές, έξω από το ζητούμενο…

Ω, πόσο έχει ανάγκη το ελληνικό τραγούδι από τέτοια σκιρτήματα σαν αυτά της ενενηντατριάχρονης από το Μεξικό και την Κόστα Ρίκα! Πόσο αυτός ο θρήνος είναι κοντινός μας, οικείος, τελετουργικός και την ίδια ώρα απειθάρχητος, μοναχικός και ερμητικά παρηγορητικός!

Διαβάστε την ιστορία της. Ψάξτε στοιχεία για να την κλείσετε καλά μέσα στην καρδιά σας, έστω και αν έφτασε στο γήρας για να αποκαλυφθεί αυτός ο παγκόσμιος θησαυρός, με τα τόσα ψυχικά αποθέματα. Η γραία τραγουδίστρια είχε τόση εσωτερικότητα που δεν νοιάστηκε ποτέ για λάμψη και διασημότητα. Δεν μπόρεσα ποτέ να τη ρωτήσω πότε πραγματικά ένιωθε πως γεννήθηκε. Όταν πρωτογνώρισε τον κόσμο ή όταν ανακαλύψαμε τη φωνή της ως άλλη Ευρυδίκη που έφερνε στο φως τα άδυτα της ψυχής μας; Γνωρίζω πως αυτή η κλαψιάρα (La Lliorona) η  Vargas Isabel Lizano (Chabela) ήρθε στον κόσμο στις 17/4/1919 αλλά, τι σημασία έχει αφού ακούγοντάς την, πάντα ένοιωθα τον χρόνο να μου γλιστράει, μια που ο θρήνος και ο σπαραγμός είναι τόσο διαχρονικά…

Πολλές φορές δεν έχει σημασία ο χρόνος τής αποκάλυψης, αλλά η ίδια η αποκάλυψη! Δεν υπήρξε ποτέ δημοφιλής και το άστρο της έλαμψε μέσα από τη συμμετοχή της σε λίγες κινηματογραφικές παραγωγές, αραιά και που.

Τώρα, η γηραιά Κυρία, έφυγε και οφείλουμε λέω να την ανακαλύψουμε, γιατί αποδεικνύεται πως οι μεγάλες τραγουδίστριες φτιάχνουν το οικοδόμημα όταν η ζωή τούς διδάσκει πως οι φωνές, τα όργανα, τα τραγούδια, οι μουσικές, είναι μέρος ενός κόσμου που παλεύει, ματώνει και αγωνιά…

 

Νότης Μαυρουδής
http://beatrikn.wordpress.com/2009/05/11/%E2%80%9Cla-llorona%E2%80%9D-%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B9-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF/

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s