Σχολιάκι 23. (16/8/2012) «Μαζί τα φάγαμε»

Η φράση άνοιξε πολλές συζητήσεις με ποικίλες αποχρώσεις, σε μια περίοδο που ετίθετο-δικαίως-το ερώτημα: «πού πήγε τόσος πακτωλός χρήματος ρε παιδιά;» Εμ, βέβαια, πώς να δικαιολογηθεί το γεγονός πως τα ταμεία βρέθηκαν ελλειμματικά, δίχως να υπάρχει «ούτε σάλιο», για να μπορέσει η χώρα να ανταπεξέλθει στοιχειωδώς στις υποχρεώσεις της…

Η φράση «μαζί τα φάγαμε» έπεσε σαν καταπέλτης και τώρα που ακατάπαυστα βγαίνουν στο φως τα δις που ξοδεύτηκαν, φυγαδεύτηκαν και φαγώθηκαν, έτσι, δίχως αιδώ, με ένα κράτος που εκ παραδόσεως κλείνει το μάτι στους αετονύχηδες, ευνοώντας όλους εκείνους που ξέρουν να χώνονται στους μηχανισμούς και να μεταμορφώνονται σε τρωκτικά του δημόσιου χρήματος (του δικού μας χρήματος), τώρα, όντως, ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και επί πολλά χρόνια επιτελικό στέλεχος κυβερνήσεων και νυν …παρατηρητής και συγγραφέας του πονήματος περί «φαγοποτίου», πάει να περάσει το μήνυμα της καθολικής ευθύνης-συμμετοχής στο φαγοπότι. Το καταφέρνει ομολογώ, γιατί αφύπνισε κατά κάποιο τρόπο τις συνειδήσεις, παραδεχόμενοι και τη δική μας συμμετοχή κατά περίπτωση…

Ελλοχεύει όμως ο κίνδυνος της μερικής απαλλαγής ευθυνών τού κρατικού μηχανισμού. Η δημοσιοϋπαλληλική γραφειοκρατία, σε συνδυασμό με το κηφηναριό των Δήμων, των συνδικαλιστικών Σωματίων, τις Πολεοδομίες, της Δικαιοσύνης, των Εφοριών, του τραπεζικού συστήματος και άλλων αμέτρητων, είναι αρρώστιες που δύσκολα θεραπεύονται. Το σύνθημα «Μαζί τα φάγαμε» επιχειρεί εκ του πονηρού να διαχύσει το πρόβλημα προς κάθε πολίτη, «ξεχνώντας» πως το ίδιο το Σύστημα έφτιαξε νόμους που επέτρεψαν την ακύρωση  και την καταπάτησή τους! Έφτιαξε κράτος απαξιωτικό προς τον πολίτη και που δεν φρόντισε καν τον αυτοσεβασμό του. Που στηρίχτηκε σε πελατειακές σχέσεις, που λήστεψε τον πολίτη και-βεβαίως-ο πολίτης φρόντισε να αντεκδικηθεί με τον ίδιο τρόπο δημιουργώντας το μπάχαλο…

Ο αντιπρόεδρος πάνω από τριάντα χρόνια ήταν εκεί! Παρών στις νομοθεσίες και στην ευθύνη της υλοποίησης. Και ενώ θεωρείται από τους χαρισματικούς και ευφυείς, εποίησε την νησαν όταν έβλεπε πως το κράτος (του) μεταμορφωνόταν σε έναν σοσιαλ-νταβατζή που πετάει και ένα κοκαλάκι στις πόρνες του… Θα το έβλεπε βεβαίως. Γιατί εάν δεν το είχε πάρει χαμπάρι, τότε θα πρέπει να ήταν βλάξ και αδίσταχτος χαρτογιακάς του κερατά!

Η απόσυρση από τους υπουργικούς θώκους  δεν απαλλάσσει κανέναν από τις ευθύνες και ο Πάγκαλος δεν είναι άμοιρος ευθυνών.

Με το βιβλίο του «Τα φάγαμε μαζί» ουσιαστικά είναι σα να δηλώνει:

«Παιδιά, εγώ βασικά να ούμ, όλα αυτά τα χρόνια, πλάκα έκανα… Είχα αλλού το νου μου και ζαμάν φου κι απάνω τούρλα όταν έβλεπα πως τα τρώγαμε μαζί… Και-μεταξύ μας-δεν ήθελα να σας μαρτυρήσω γιατί κατά βάθος, ο Σοσιαλισμός (μου) αυτό πρεσβεύει: τη λαϊκή συμμετοχή στα κοινά…»

Νομίζω πως το βιβλίο του Πάγκαλου θα τον καταστήσει-δικαίως-ως το πιο αμφιλεγόμενο πρόσωπο της μεταπολίτευσης.

Κρίμα…

 

Νότης Μαυρουδής

 

Advertisements

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s