Σχολιάκι 28. (17/12/2012) Εποχή της λήθης;

Για δες πλάκα! Δημοσιογραφικός τρόπος γραφής έχει επιβάλλει πλέον τη Συγγρού, την Ιπποκράτους, την Κουμουνδούρου, την Αγίου Κωνσταντίνου, τη Δεληγιάννη, τον Περισσό, ως σύμβολα αναφοράς στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ, στο ΣΥΡΙΖΑ, στη ΔΗΜΑΡ, στη Χρυσή Αυγή (μπρρρρρ), στο ΚΚΕ, αντίστοιχα. Στην αρχή, μου φαινόταν μάλλον αστείος και άστοχος ένας τέτοιος προσδιορισμός. Αργότερα, μου επεβλήθη…

Είναι σαν να λέμε στα δικά μου χωράφια, Θησείο (εννοώντας το Ωδείο Athenaeum), την πλατεία Βάθη (για το Εθνικό Ωδείο), τη Βασιλέως Κωνσταντίνου (για το Ωδείο Αθηνών).

Αυτή η δημοσιογραφική πατέντα, προσομοιάζει τους τόπους με τα κομματικά γραφεία, πολιτικοποιώντας κατά κάποιον τρόπο τους δυστυχείς τόπους, που άθελά τους έγιναν βορά στην κομματική-πολιτική κατακτητική μανία των καιρών…

Δεν γνωρίζω εάν εις την αλλοδαπή συνηθίζεται κάτι τέτοιο, πάντως, θα προτιμούσα αντί της ΝΔ να εννοούμε τη Στέγη Καλών Τεχνών και Γραμμάτων για τη Συγγρού. Όπως και παλαιότερα τη Ρηγίλλης, αντί για έδρα τής ΝΔ, να εννοούσαμε το σπίτι τού Μάνου Χατζιδάκι! Την Αγίου Κωνσταντίνου να την εννοούμε ως δρόμο τού Εθνικού Θεάτρου και όχι της ΔΗΜΑΡ… Πολλά τέτοια μπορεί να βρει κανείς για να αποδώσει ξανά την αίγλη τών δρόμων και των πλατειών τής πόλης. Δίχως να το καταλάβουμε, αυτή η …αθώα ταύτιση αλλοιώνει στη συλλογική συνείδηση τις μνήμες, τις τοποθεσίες, και τις πραγματικές στιγμές τής ζωής των κατοίκων.

Το κακό έχει ήδη πάρει το δρόμο του. Η Νέα Φιλαδέλφεια έχει ταυτιστεί με την ΑΕΚ και η Αλεξάνδρας με τον Παναθηναϊκό. Η Τούμπα με τον ΠΑΟΚ, η Χαριλάου με τον ΑΡΗ και η Καλαμαριά με τον Απόλλωνα… Αλήθεια, δεν ξέρω προς ποια κατεύθυνση να ψάξω περισσότερο το θέμα. Φώλιαζε μέσα μου ως σκέψη και-σας ομολογώ-το πρόβλημά μου με την πλατεία Ρηγίλλης που την είχα καταγράψει μέσα μου σαν αναφορά στον Χατζιδάκι, ανατράπηκε! Όποτε περνάω από εκεί, απέναντι ακριβώς από τα παλαιότερα γραφεία τής Ν.Δ, έβλεπα το σπίτι αυτού του μεγάλου ευπατρίδη και με κατακτούσαν οι σκέψεις! Το σπίτι του, όπου εκεί μέσα ζούσε, συνέθετε, έγραφε και έπαιζε πιάνο. Πηγή ζωής! Εκεί πήγαιναν συχνά ο Γκάτσος, οι στενοί του φίλοι και οι συνεργάτες του. Εκεί μέσα γεννιόντουσαν σκέψεις, ιδέες, μουσικές που κατακτήσαν τις ψυχές πολλών γενεών. Ένας ολόκληρος Πολιτισμός από μόνος του! Λοξά απέναντι, το Μουσείο Μπενάκη, κι όμως, επιβλήθηκε η ταύτιση με τα γραφεία της ΝΔ!!! Έλεος…

Ας το ξανασκεφτούν οι δημοσιογράφοι, όσο και αν οι σκέψεις μου ομολογώ πως φαίνονται αψυχολόγητες σε μια τέτοια περίοδο. Πολλοί υποστηρίζουν πως η εποχή μας χαρακτηρίζεται ως «εποχή της λήθης»…

Μήπως στο βάθος έχουν δίκιο;

 

Νότης Μαυρουδής

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s