Σχολιάκι 29. (20/12/2012) Περί δίσκων.

Ας αναφερθώ και στα καταδικά μου χωρικά ύδατα, που νομίζω πως θα σας ενδιαφέρουν. Έχουν να κάνουν με τη δισκογραφία και εν γένει με τη διακίνηση του δίσκου ως πολιτιστικό προϊόν. Σήμερα, στην εποχή μας, ο κόσμος και ιδιαίτερα οι νέες γενιές των ανθρώπων, δεν γνωρίζουν την έννοια: «αγοράζω δίσκο»! Το μόνο που αναγνωρίζουν είναι το: «κατεβάζω δίσκο», όπερ σημαίνει πως το internet αναλαμβάνει τη …βρώμικη δουλειά τής λαθροακρόασης και παράνομης κατοχής ενός ακουστικού υλικού, που φέρει τον κόπο και την υπογραφή ενός συνθέτη, στιχουργού, ερμηνευτή, μουσικών, παραγωγής, ηχοληπτών, μακετιστών, φωτογράφων, σχεδιαστών, τυπογράφων, χρηματοδοτών, μιας ευρύτατης σειράς επαγγελματιών που μεσολάβησαν ιεραρχικά για να ετοιμάσουν τον δίσκο.

Μην φανταστείτε πως υπερβάλω. Εξ’ ανέκαθεν ήταν έτσι η δισκογραφία και-θα πρέπει να ομολογήσουμε-πως ήταν ο δίσκος, το αγαπημένο φετίχ χιλιάδων ανθρώπων που συνδεόντουσαν με τα τραγούδια επί πολλές δεκαετίες, συναισθηματικά και ψυχοσωματικά…

Οι καιροί όμως άλλαξαν. Οι λάθος χειρισμοί των δισκογραφικών εταιριών, σε συνδυασμό με την ρυπογόνα ηχητική της κακής μεταδιδόμενης μουσικής από τα περισσότερα ραδιόφωνα-τηλεοράσεις, η παντοκρατορία της αισθητικής της γαρδένιας και «το καλάθι από μένα στην Κυρία…», καθώς και η γενικότερη οικονομική ύφεση της πιο μεγάλης κρίσης, εξάντλησε τις όποιες αντοχές της αγοράς του δίσκου (ελληνικού ρεπερτορίου).

Φανταστείτε μια χώρα ολόκληρη χωρίς δισκάδικα! Σημειώστε πως σε σχέση με το 2009, έκλεισαν 7.941 δισκάδικα στην Ελλάδα. Το 2011 έκλεισαν 9.378. Στο πρώτο οχτάμηνο του 2012 άλλα 7.808! Σ’ αυτά, προσθέστε την γνώριμή μας από τα παλιά πειρατεία, συν την διαδικτυακή που δύσκολα πολεμιέται. Α, μην ξεχνάω και τα μειωμένα ραδιοτηλεοπτικά-μηχανικά που πληρώνουν όποτε και ό,τι τους καπνίσει. Ποιος αγοράζει πλέον δίσκους;

Κοινώς, πτώση παντού! Όλο αυτό είναι ένα σκηνικό που θα επικρατεί από δω και πέρα, με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται όλο και περισσότερο η δυνατότητα να συντηρείται εν ζωή ένας δημιουργός από τους δίσκους του˙ από τη δουλειά του, από τον κόπο του. Όντως. Αλλαγή εποχών ή Νέα τάξη πραγμάτων; Καλούμαστε να προσαρμοστούμε ΕΜΕΙΣ σ’ αυτήν την εποχή και όχι αυτή σε ‘μας…

Θυμάμαι τις εποχές που στηνόμουν στην ουρά για να αγοράσω καινούργιους δίσκους, όπως τώρα στήνομαι στις Εφορίες! Την αγωνία μου να τρέξω στο σπίτι να τους ακούσω. Να τους συζητήσω με τους φίλους και τις παρέες. Να διαμορφώσω άποψη (όσο και γραφικό να ακούγεται σήμερα)…

Λοιπόν, θέλω να προσέξω να μην παρασυρθώ και πάλι στο εφιαλτικό πολύχρωμο παρελθόν μου. Να μην γίνω «οδυνηρά ρομαντικός»… Ας προσγειωθώ και ας αρκεστώ στο άχρωμο παρόν…

 

Νότης Μαυρουδής

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s