Σχολιάκι 47. (16/4/2013) ΑΕΚ

Η ΑΕΚ υπήρξε η ομάδα που ο συμβολισμός τής προσφυγιάς ενέπλεκε συναισθηματικά τον κόσμο στην υποστήριξή της. Παλαιότερα, αυτά, έπαιζαν σπουδαίο ρόλο στην κοινωνική ζωή τών εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων τού μικρασιατικού ξεριζωμού από τα «πάτρια εδάφη», στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Οι έντεκα ποδοσφαιριστές εκπροσωπούσαν μεγάλα τμήματα του ελληνισμού που το χρώμα και το σύμβολο ήταν μεγάλο ψυχικό τονωτικό στην καθημερινότητά του.

Τέτοιες ομάδες στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας ήταν ο Πανιώνιος, ο Φωστήρας, ο Απόλλωνας Αθηνών, η Καλλιθέα, ο Εθνικός Πειραιώς κλπ. Εποχές που ο κόσμος ήταν ανυποψίαστος και δεν περίμενε ποτέ πως οι ομάδες θα εξελιχθούν σε ΠΑΕ με κεντρικό άξονα το κέρδος τού χρήματος, τον υπερπλουτισμό μέσω της ομάδας και βεβαίως ως επακόλουθο, την πάσης φύσεως λαμογιά με τράπεζες, επενδυτές και διάφορες συμμορίες…

Θυμάμαι, ήμουν πιτσιρικάς και στη γειτονιά ήταν ο παλαίμαχος της ΑΕΚ, μάγος της μπάλας, Κώστας Νεστωρίδης που μας μάθαινε πώς κλωτσούν το τόπι. Σε κάποιο από τα ντέρμπι, έβαλε δυο γκολ και η ομάδα έκανε ειδική τελετή για να τον τιμήσει και του έκανε δώρο ένα τρίκυκλο μηχανάκι για να κάνει μεταφορές, να βγάζει μεροκάματο…

Η ΑΕΚ λοιπόν είναι-μεταξύ άλλων-το θέμα των ημερών και ξεφυλλίζει τη μαργαρίτα αν «θα πέσει, δεν θα πέσει;» Η αγωνία στο ζενίθ και η συσσώρευση τόσων χρόνων κρίσης, δείχνει πως δεν θα αποφύγει την πτώση από το εθνικό πρωτάθλημα και αυτό δεν είναι ευχάριστο, αλλά:

Μια ομάδα που έχει καταστρατηγήσει προ πολλού ιδανικά, ιστορίες, σημαίες, σύμβολα, που για πολλά χρόνια είχε γίνει σφηκοφωλιά και πόλος έλξης για σκοτεινές οικονομικές κομπίνες, που έχασε την ψυχή της παίζοντας ποδόσφαιρο επιπέδου γειτονιάς, που καταδίωξε ανθρώπους που της συμπαραστάθηκαν, δεν έχει λόγο ύπαρξης στα σαλόνια του εθνικού μας ποδοσφαίρου, όσο και αν η φράση «εθνικό ελληνικό ποδόσφαιρο» προκαλεί γέλιο, μα πολύ γέλιο σου λέω…

Είμαι ένας ΑΕΚτζής τού σαλονιού, που δεν πάω στο γήπεδο και δεν συμμετέχω παρά μόνο συναισθηματικά, λόγω προσφυγικής καταβολής. Στεναχωριέμαι όταν χάνει και χαίρομαι όταν κερδίζει. Όμως, επιθυμώ δικαίωση έστω και αν θα πληρώσει η ομάδα (μου) το κατάντημα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Όταν επιδιώκουμε και απαιτούμε να τιμωρηθούν ομάδες μήπως και το ελληνικό ποδόσφαιρο αλλάξει ρότα και επωφεληθεί ποιοτικά, δεν εννοώ η τιμωρία να πλήξει μόνο τις άλλες ομάδες.

Το ποδόσφαιρο είναι υψηλή τέχνη και οι ελληνικές ομάδες δεν στέκονται στο ύψος των περιστάσεων. Ένας κυρίαρχος λόγος είναι πως το ανθρώπινο δυναμικό (άβουλες πολιτικές ηγεσίες-αθλητικοί παράγοντες) που διοικεί και αποφασίζει, είναι ανάξιο, ανίκανο, ακατάλληλο, αναχρονιστικό, διαπλεκόμενο, σκοτεινό και ευτελές.

 

Νότης Μαυρουδής

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s