Σχολιάκι 53. (31/5/2013) Σχιζοφρένεια…

Για άλλη μια φορά ο κομματικός πολιτισμός δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων σχετικά με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, που διαμελίστηκε σαν φύλλα χαρτιού που τα παίρνει ο άνεμος… Επί πλέον, εμείς οφείλουμε, για να καταλαβαινόμαστε, να εξελιχθούμε σε γνωρίζοντες νομικές λεπτομέρειες, ώστε να μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε τα νομικά επιχειρήματα των αποχρώσεων των νόμων…

Ντροπή! Η ουσία και η ανάγκη ενός νόμου για τον ρατσισμό, είναι η ανάγκη να προστατευθεί η Δημοκρατία από την ασυδοσία πρόθυμων τραμπούκων, κυρίως του ακροδεξιού φασιστοναζιστικού μορφώματος, που σε δημόσια θέα καταπατούν τα ατομικά δικαιώματα και σπέρνουν τη βία μέσα από το λιντσάρισμα κατά παντός μετανάστη. Η συντεταγμένη πολιτεία σε πολλές περιπτώσεις σφυρίζει κλέφτικα και η πολιτισμική κατάπτωση γλιστράει καθημερινά, οδηγώντας μας στην περίοδο των σπηλαίων, πριν ακόμη ο άνθρωπος βάλει κανόνες για την κοινή διαβίωση.

Δεν γνωρίζω αυτή τη στιγμή την εξέλιξη, αλλά και δεν μου είναι εύκολο να διακρίνω ποιο από τα τόσα νομοσχέδια που καταθέτει το κάθε κόμμα για την αντιμετώπιση του ρατσισμού, πρέπει να σεβαστώ και να υποστηρίξω, παρ’ όλο που, στην συγκεκριμένη περίπτωση, δεν έχω δικαίωμα ψήφου… Όμως, ο βουλευτικός-κομματικός ανταγωνισμός φρόντισε να μπερδέψει και να εγκλωβίσει το θέμα, διασπείροντας νομική σύγχυση και ασάφεια.

Ωστόσο, η δημοκρατία έχει ανάγκη έναν τέτοιο νόμο και οι πολιτικές δυνάμεις (του δημοκρατικού τόξου) θα έπρεπε να συντάξουν όλοι μαζί εκείνο που θα προστάτευε τη χώρα. Θα έπρεπε δηλαδή να θεωρηθεί κάτι σαν «πατριωτικό χρέος», ή έστω σαν μια «εθνική ανάγκη», για να χρησιμοποιήσω επί τέλους τις λέξεις «πατριωτισμός» και «εθνικός» που τόσο πολύ φοριούνται από τη μισαλλόδοξη ρητορική πολιτική. Αυτό το «όλοι μαζί» θα μπορούσε να φέρει κάποιο αποτέλεσμα καταδεικνύοντας ότι η κουλτούρα των συνεργασιών στην πολιτική μπορεί να φτιάξει ένα σοβαρό χώρο σκέψης και δράσης των πολιτικών μας, που να λειτουργεί σαν ανάχωμα μπροστά στον οποιονδήποτε κίνδυνο μισαλλοδοξίας και παρεκτροπής.

Μια τέτοια όμως γνώση πολιτικής συνεργασίας στη χώρα μας, δεν υπάρχει και επομένως θα συνεχίσουν να υπάρχουν τρεις πτέρυγες στη Βουλή (ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ) και τρεις δεξιές (ΝΔ-ΑΝΕΛ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ) που θα ανταγωνίζονται ποια απ’ αυτές θα φτιάξει το δικό της μπαϊράκι. Είναι κατάπτυστη αυτή η τακτική! Το αντιρατσιστικό ατύχησε από τον καταποντισμό τής πλήρους αποδοχής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και του πολιτικού πολιτισμού που ψελλίζουν ενίοτε τα κομματικά στελέχη, όταν τηλεπαρουσιάζονται. Στην πρόταση Ρουπακιώτη θα μπορούσαν να δουλέψουν όλοι οι δημοκράτες ενδιαφερόμενοι πολιτικοί, για να αποδειχτεί πως αυτή η χώρα ανήκει όντως σε ένα ευρωπαϊκό τόξο που γνωρίζει να συνδιαλέγεται, ανεξάρτητα από διαφορετικές ιδεολογικοπολιτικές καταβολές.

Επιδεικνύουμε το αντίθετο. Δηλαδή την εξ’ ανατολών μας καταβολή, καθώς και την αμετανόητη βαλκανική μας σχιζοφρένεια…

 

Νότης Μαυρουδής

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s