Σχολιάκι 56. (11/6/2013) Youtube

Έχουν δίκιο κάποιοι μουσικοί  που εκνευρίζονται κατά τη διάρκεια της συναυλίας τους όταν αντιλαμβάνονται πως τους βιντεοσκοπούν με τα κινητά και άλλα ηλεκτρονικά εργαλεία. Η επόμενη κίνηση είναι να βλέπουν ανεβασμένο στο Youtube κάτι που οι ίδιοι δεν θα ήθελαν για δικούς τους προσωπικούς-καλλιτεχνικούς λόγους. Ένας εκ των θιγμένων μουσικών που ξαναέφερε το θέμα στην επιφάνεια, είναι και ο περίφημος πολωνός πιανίστας Κρίστιαν Ζίμερμαν. Ο Ζίμερμαν το πάει ακόμα παραπέρα και αμφισβητεί την χρησιμότητα του ηλεκτρονικού αυτού μέσου ως προς την κλασική μουσική. Μια παρέμβαση που πολλοί από εμάς ασπάζονται εδώ και χρόνια και που μένει μετέωρη, αναπάντητη… Μέσα σε σύννεφα αμφιβολιών γύρω από το θέμα δημιούργημα-δημοσιότητα.

Τις προάλλες βρέθηκα σε ένα πάρτι γενεθλίων και προέκυψε μια κιθάρα. Έπαιξα λοιπόν και τραγούδησε μια καλλίφωνη φίλη. Την επόμενη μέρα το είδα αναρτημένο στο Youtube και έγινα έξαλλος! Ζήτησα να κατέβει άμεσα. Θέλω να πω πως το Youtube έχει καταντήσει ο κάδος απορριμμάτων του κάθε πικραμένου, όπου το «προϊόν» του μπαίνει δίπλα σε άλλα σοβαρά και επιμελημένα. Αυτή είναι-εξ’ άλλου-η… δημοκρατία του πλουραλισμού τών προϊόντων και καλείται ο καθένας να επιλέξει ανάμεσα στα καλά και τα άσχημα. Υπάρχει αντίρρηση; Φαινομενικά, όχι. Αλλά, αν σκαλίσεις παραμέσα, θα αρχίσεις να συναντάς ιδιομορφίες και αμφιβολίες γύρω από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, από την καλλιτεχνική οντότητα, από την αντιπροσώπευση μιας εικόνας ή ενός παρωχημένου για την εποχή έργου.

Δεν θα θέσω ζήτημα αν το Youtube είναι καλό ή κακό. Τέτοιο δίλημμα δεν έχω. Εξακολουθώ να το θεωρώ ως μια από τις  μέγιστες ανακαλύψεις των καιρών, σπουδαίο εργαλείο πληροφόρησης. Την ασυδοσία φοβάμαι, γιατί έχω πέσει κι εγώ θύμα και τη βίωσα… Την ευκολία εκατομμυρίων ανθρώπων να ανεβάζουν ανεξέλεγκτα οτιδήποτε, με κριτήριο αποκλειστικά το προσωπικό τους γούστο.

Το όλον είναι ένα μεγάλο-τεράστιο θέμα, πέρα από την ασυδοσία που ασφαλώς θριαμβεύει, πέρα από τον κατακερματισμό και το χάος που δημιουργείται στα πνευματικά δικαιώματα, πέρα από τον κίνδυνο της απώλειας κριτηρίου, από τον κορεσμό των αναρίθμητων εμπειριών ως θεατές-ακροατές των βίντεο που βλέπουμε καθημερινά, επί εικοσιτετραώρου βάσεως. Παράλληλα, πρέπει να τονίσουμε πως βρισκόμαστε μπροστά σε έναν ωκεανό εικόνων και ήχου που μπορεί εν δυνάμει να γίνει σπουδαίο σχολειό, ακόμα και για λόγους Εκπαίδευσης.

Εάν σ’ αυτό το σύντομο σχολιάκι μου έβαζα το ουσιώδες ερώτημα:

«Πού μας οδηγεί το Youtube; στη γνώση ή στην ημιμάθεια;» εγώ θα απέφευγα την απάντηση ψελλίζοντας τα γνωστά: «βασικά… δηλαδή… εδώ που τα λέμε… εεεεεεε, ναι μεν αλλά…»!

Η τεχνολογία παρέδωσε στην ανθρωπότητα έναν αχανή χώρο! (Όπως για τους χριστιανούς, ο Θεός έπλασε τον κόσμο…) Τους προκάλεσε να χρησιμοποιήσουν τον χώρο με σοφία και μέτρο. Δεν γνωρίζω (ακόμα) αν ο κόσμος του διαδικτύου συμπεριφέρεται σοφά. Θα χρειαστεί χρόνια για να δούμε την πορεία. Ως τότε, θα παρακολουθούμε μαζί με εκείνους που βλέπουν και ακούν με μέτρο και αισθητικό κριτήριο, αλλά και με τα ανεξέλεγκτα βιντεάκια που χωρίς να σέβονται τους δημιουργούς παράγουν πολλές φορές, παραμορφώσεις και αισθητική στρέβλωση…

 

Νότης Μαυρουδής

 

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s