Σχολιάκι 68 (3/9/2013) Μίκυ Μάους stop

Και τώρα; Πώς θα εκλάβουμε την αναστολή τής έντυπης σειράς των Μίκυ-Μάους, μετά από πολλές παρακαλώ δεκαετίες; Υποθέτω πως ο εν λόγω πασίγνωστος ποντικός των καρτούνς συνεθλίβει εμπορικά ανάμεσα στα υπόλοιπα νεωτεριστικά και στον ποικιλόμορφο ανταγωνισμό. Ο εκδότης (Χρήστος Τερζόπουλος) ήταν σαφής στην ανακοίνωσή του και δεν παρέλειψε να τονίσει πως «θα ξαναεμφανιστούμε όταν μας το επιτρέψουν οι καιροί»…

Νάτοι πάλι αυτοί οι «καιροί», που κάνουν να φυλλορροούν ακόμα και οι φοβερές προσωπικότητες του Ντίσνεϊ, μαζί με όλα εκείνα τα τρισχαριτωμένα σκιτσάκια τού ζωικού βασιλείου, που, από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του ’50, όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν στο περιοδικό «Γέλιο και Χαρά», μας πήραν από το χέρι τής μετεμφυλιακής μελαγχολίας και μας δίδαξαν χιούμορ, σάτιρα, σαρκασμό, οξύνοια, χαρά, και ελπίδα. Μπήκαμε στο νόημα των συμβόλων των διεισδυτικών ποντικών ντετέκτιβς (Μίκυ), των γκαφατζήδων (Γκούφυ), της πιο ταλαίπωρης πάπιας (Ντόναλτ), των πάμπλουτων άπληστων (θείος Σκρούτζυ), του γκαφατζή γάτου (Τομ), του πανούργου ποντικού(Τζέρυ),  καθώς και άλλων πολλών «προσωπικοτήτων» που μας δίδαξαν από τότε πως ο κόσμος έχει πολλούς τρόπους για να ελπίζει και να ξεσκάει ξορκίζοντας τα βάσανα και τις φουρτούνες των καιρών…

Ένας απ’ αυτούς τους τρόπους είναι και η απαράμιλλη Τέχνη τού σκίτσου!

Θυμάμαι τις πρώτες εκδόσεις αυτών των καρτούνς που, ως πιτσιρικάδες, περιμέναμε να έρθει η μέρα να πάρουμε το νέο τεύχος, να το ρουφήξουμε και να ταυτιστούμε με τα πρόσωπα και τους χαρακτήρες. Ο καθένας μας ταυτιζόταν με μια από τις φιγούρες και εγώ πάντα έπαιρνα το μέρος τού Ντόναλτ Ντακ και τον υπερασπιζόμουν στις γκάφες του, γιατί πίστευα πως ήταν ο πιο ανυπεράσπιστος σχεδόν… άνθρωπος. Μάλιστα, η πιτσιρικοπαρέα, θυμάμαι, μού έβγαλε το παρατσούκλι «παπιομύτης»…

Στα χρόνια τής παρουσίας των τευχών τού Μίκυ, ανακάλυψα το πολύ απλό, πως, οι Τέχνες, αν δεν καθρεφτίζουν την πραγματικότητα, δεν έχουν και λόγο ύπαρξης. Όλες οι φιγούρες τής σειράς εκπροσωπούν πρόσωπα και καταστάσεις που γνωρίζουμε, ζώντας και ‘μείς μέσα σ’ αυτόν τον ανθρώπινο πυρήνα. Μάλιστα, είχε (τότε) εκφραστεί, από αριστερή πολιτική άποψη, πως τα συγκεκριμένα αυτά σκίτσα της σειράς του Μίκυ και των περί αυτού, ήταν τρόπος πολιτιστικής κατάκτησης από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τους μηχανισμούς του (!!!) Οι (αμετ)ανόητοι ισχυρίζονταν πως ο καπιταλισμός θέλει να κατακτήσει κάθε σπιθαμή (και) πνευματικού εδάφους και γι’ αυτό προσφέρθηκε ο Αμερικανός  Ουόλτ Ντίσνεϊ να αποτελειώσει το έργο…

Είναι μερικά πράγματα που δεν είναι εύκολο να τεθούν ξανά στο τραπέζι των συζητήσεων. Γεγονός είναι πως, η υπερπληθώρα  κόμικς και η βιομηχανία των σκίτσων, έχει αναπτυχθεί πλέον σε χαοτικές μορφές, όχι μόνο με το πενάκι τού σκιτσογράφου, αλλά και με την τεχνολογία, που έχει φτάσει σε θαυμαστά εκφραστικά επίπεδα.

Η αναστολή της σειράς τού Μίκυ, με θλίβει. Μου αφαιρεί ένα κομμάτι ζωής τής παιδικής-νεανικής μου μνήμης. Δεν μπορούσα να φανταστώ πως τα μνημόνια θα σαρώσουν τις τεράστιες προσωπικότητες των μύθων και των φανταστικών μου ζωγραφιστών φίλων που-επαναλαμβάνω-μου έδειξαν έναν από τους δρόμους τής ωφέλιμης και κοινωνικής Τέχνης τού κόσμου των καρτούνς.

 

Νότης Μαυρουδής

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s