Σχολιάκι 69 (6/9/2013) Ουτοπία…

Το θέμα της παλαιάς ΕΡΤ (μόνο έτσι πια μπορούμε να την ονομάζουμε) έχει περιπλακεί από πρακτικά, νομικά, πολιτικά και ηθικής υφής στοιχεία. Πέρα από το αναμφισβήτητο γεγονός τής συνήθειας των ακροατών και θεατών της σε όλη την επικράτεια, που επί δεκαετίες (πάνω από εβδομήντα χρόνια) ήσαν καθημερινά οι σταθεροί «πελάτες» τού εθνικού ραδιοτηλεοπτικού Συστήματος, η παλαιά ΕΡΤ καθορίζει πάνω απ’ όλα,  το ήθος τής τηλοψίας και της ραδιοφωνικής ακρόασης. Για τους γνωστούς λόγους, η αναπάντεχη, αλλαγή εν τω μέσω τής νυκτός, με το αυταρχικό κατέβασμα του διακόπτη, σηματοδότησε την πολιτική απόφαση να ανατραπεί το παλαιό με τη μορφή που γνωρίζαμε και στη θέση του να δοκιμαστεί ένα… νέο, με άλλες προσλήψεις και-ενδεχομένως-με άλλα συστήματα και διαφορετικές σκέψεις περί του ραδιοτηλεοπτικού αντικειμένου…

Όμως, ουδείς έχει καταλάβει-προς το παρόν-μέσα από την… δοκιμαστική προβολή τής Δημόσιας Τηλεόρασης, τί στο καλό έχουν στο κεφάλι τους οι ιθύνοντες της νέας κρατικής τηλεόρασης. Όσον αφορά δε το κρατικό ραδιόφωνο, δεν γίνεται ούτε συζήτηση.

Με λίγα λόγια, το θέμα τής λειτουργίας τής εθνικής ραδιοτηλεόρασης είναι βαλτωμένο και αδιέξοδο, εξ’ αιτίας πολλών παραγόντων και από τις δυο πλευρές. Το θέμα έχει συζητηθεί επαρκώς για το μαύρο στις οθόνες, αλλά και για τη σιωπή των ραδιοσυχνοτήτων, τόσο από την παλαιά ΕΡΤ, όσο και από τις κατά περιόδους εξουσίες. Τώρα, η απόλυτη σιωπή! Θαρρείς και δεν υπάρχει καμία σκέψη περί της λειτουργίας τών ραδιοφωνικών συχνοτήτων… Θαρρείς και το ζητούμενο είναι απλώς να φτιαχτεί ένα τηλεοπτικό κανάλι και όχι να δημιουργηθεί και να λειτουργήσει μια νέα μιντιακή πρακτική, μια κουλτούρα που θα αντικαταστήσει την καταργημένη.

Και το οξύμωρο: τώρα, μετά από τόσους μήνες παγώματος, οι άνθρωποι τής παλαιάς ΕΡΤ εξακολουθούν να ελπίζουν πως κάτι θα αλλάξει την, προ πολλού, κάθετη απόφαση της παρούσας κυβέρνησης να τους καταργήσει. Τώρα πια, δυσκολεύομαι να κατανοήσω την επιμονή τών ανθρώπων τής παλαιάς που συνεχίζουν έναν ουτοπικό αγώνα. Αυτό, βεβαίως, είναι συγχρόνως και θαυμαστό από τους (πρώην) υπαλλήλους, οι οποίοι παρίστανται καθημερινά στην «εργασία» τους, με πάθος και προσμονή, για κάτι που δεν είναι καθόλου πιθανό να γίνει.

Εάν αναφέρομαι και πάλι στην παλαιά ΕΡΤ, είναι γιατί έχω κι εγώ “ποτίσει” τις ρίζες μου από αυτήν. Είμαι, θα έλεγα, γέννημα-θρέμμα της και γνωρίζω πολλά από τα ικανότατα στελέχη της. Δεν μπορώ παρά να είμαι στο πλευρό της, έστω και μέσα στην προαναφερόμενη ουτοπία της. Με έχει συνδέσει η επαγγελματική μου απασχόληση επί πολλά χρόνια, οι γνωριμίες με στελέχη, οι ακροάσεις του Τρίτου και του Δεύτερου, τα αφιερώματα, θεματικές από το πλούσιο αρχείο της και τόσα άλλα…

Επαναλαμβάνω όμως πως, δεν κατανοώ πια τον αγώνα και την απαντοχή τών παλαιών, απολυμένων δια νόμου, στελεχών. Νιώθω πως ο αγώνας αυτός είναι πλέον σε λάθος τροχιά, όμως εγώ, θα είμαι εκεί, μαζί τους, στο σημείο μηδέν. Στο Σχολείο που μου έμαθε τη ραδιοφωνική και την επικοινωνιακή τέχνη. Και αν όλα αποδειχτούν όντως ουτοπία, χαλάλι τους. Στο κάτω κάτω, με τα όνειρα και τα λάθη μας πορευόμαστε…

 

Νότης Μαυρουδής

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s