Σχολιάκι 73 (29/9/2013) Το δημοκρατικό τόξο…

Κάνω μια σκέψη και ένα ερώτημα ταυτοχρόνως.

Μέσα στο πλαίσιο της επιβολής του νόμου, αποδείχτηκε πως, οι συλλήψεις και το κατηγορητήριο της πυραμίδας τής εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, υπήρξε μια αδιαμφισβήτητη νίκη τής Ελληνικής Δημοκρατίας! Σε μια ιστορική στιγμή θα έλεγα, πολιτική και δικαστική εξουσία, βάλανε τα δυνατά τους, τηρώντας το Σύνταγμα και τους νόμους, σεβόμενοι το περί δικαίου αίσθημα τής συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών, έστειλαν εκεί που πρέπει τους εν δυνάμει πραξικοπηματίες και τα, κατά πλειοψηφία ποινικού δικαίου, δρώντα μέλη τους οι οποίοι μέσα από τη Βουλή, μαζί με τις παρακρατικού χαρακτήρα και στρατιωτικής δομής οργανώσεις τους, μάτωναν καθημερινά τη χώρα και την αξιοπρέπειά της.

Τώρα, μπορούμε όλοι μαζί να πούμε πως ο Δένδιας και ο πολιτικός του προϊστάμενος, άργησαν μεν, αλλά σεβάστηκαν εντέλει και τήρησαν τη δημοκρατική νομιμότητα και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο… Η Ελλάδα, ομολογώ ζει στιγμές που θα γραφτούν στην ιστορία ως θετικές, παρ’ όλο που το τοπίο που μας περιβάλλει είναι ζοφερό και αδιέξοδο. Ωστόσο, το χτύπημα σε ένα κομμάτι τού κοινοβουλίου με ρίζες και εκφάνσεις ναζιστικές, φασιστικές, εγκληματικές, ρατσιστικές, παραστρατιωτικές, δεν είναι παρά μια βαθύτατα δημοκρατική πράξη!

Ακριβώς σε αυτή τη στιγμή, θεωρώ πως τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου (όπως συνηθίσαμε να τα ονομάζουμε) θα έπρεπε ήδη να έχουν καλέσει τους πολίτες σε μια τεράστια συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος, για να πανηγυρίσουν, να επιδοκιμάσουν, να στηρίξουν, τις παράλληλες πράξεις πολιτείας και δικαιοσύνης για την πάταξη της ΧΑ.

Που σημαίνει πως ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ, ΔΗΜΑΡ, μαζί με άλλες οργανώσεις, φορείς, σωματεία, συνδικαλιστικές ενώσεις, θα πρέπει να δουν την πραγματικότητα και να λειτουργήσουν με δημοκρατικό πνεύμα. Εδώ τώρα, δεν χωράνε μεμψιμοιρίες και κομματικοί εγωισμοί. Οι κομματικές σημαίες καλά κάνουν και ανεμίζουν, αλλά ζώντας όλοι μέσα σε μια δημοκρατία, ας σεβαστούμε τις νίκες και τις τομές που συμβάλουν ώστε να ενδυναμωθεί και να ριζώσει βαθύτερα αυτή η δημοκρατία.

Μπορεί οι σκέψεις αυτές να είναι πρόχειρες, να φαίνονται ξεπερασμένες, αφελείς ή και α-πολίτικες. Να μην σκέφτονται τον… ταξικό εχθρό και να φαίνονται sui generis. Μπορεί στο λεξικό των κομμάτων τού δημοκρατικού τόξου, να μην υπάρχει η λέξη «στήριξη» και ένα παλλαϊκό συλλαλητήριο στην περίπτωση αυτή να ευνοεί τη Ν. Δημοκρατία, έτσι οι σκέψεις μου αυτές να είναι έως και… ηλίθιες! Απλώς, δεν μπορώ να τις κρύψω κάτω από το χαλί τής ζωής μου.

Ο καιρός θα δείξει και ας παρουσιάζομαι υπερβολικά… ευγενής, μπροστά σε ένα τέτοιο κάλεσμα. Αναρωτιέμαι όμως: τί είναι αυτό που μας διδάσκει μια δημοκρατία; το να συμμεριζόμαστε τις δημοκρατικές πράξεις τών άλλων κομμάτων διαδηλώνοντας κατά του Φασισμού, είναι έξω από τις διδασκαλίες αυτές; Δεν θα είμαι ασφαλώς ο μόνος που σκέφτηκε αυτόν τον τρόπο, για μια εκδήλωση αντιφασιστικής συμπαράστασης.

Και, κάτι ακόμα: Μπορούν τα υπάρχοντα κόμματα του τόξου να τολμήσουν ένα τέτοιο άνοιγμα δημοκρατικής συμπεριφοράς, ή φοβούνται πως θα τους γυρίσει μπούμερανγκ;

 

Νότης Μαυρουδής

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s