Σχολιάκι 92 (21/1/2014) Άθεος και άθρησκος

Έχω πει επανειλημμένως πως αυτός ο χώρος της σελίδας μου είναι ο κατάλληλος για να αραδιάζω ό,τι με πνίγει και με απασχολεί από όσα συμβαίνουν στην καθημερινότητα… Αλλά, τι να πρωτοπείς και τι να πρωτοσχολιάσεις; Εδώ τώρα, η κατάπτυστη καταγγελία τής Νέας Δημοκρατίας περί «άθεου», «άθρησκου» Τσίπρα, στην προσπάθεια ψηφοθηρικού προεκλογικού ανταγωνισμού μεταξύ πολιτικών παρατάξεων, αποδεικνύει για άλλη μια φορά την πνευματική αγκύλωση, τον αναχρονιστικό συντηρητισμό και την ανελευθερία τών κυβερνητικών συμβούλων τού πρωθυπουργού, που θεωρούν πως αποτείνονται σε ένα κοπάδι, σε μια αγέλη. Μύρισε ο τόπος μούχλα με την ανακοίνωση και καταπατούν οι ίδιοι τις αρχές των ατομικών δικαιωμάτων, καθώς και της συνταγματικά κατοχυρωμένης ανεξιθρησκείας, που λένε πως δεν είναι υποχρεωμένος κανείς να είναι θρησκευόμενος, ακόμα και ένας αρχηγός κόμματος…

Βγήκαν στη φόρα όλες οι ιδεοληψίες του τρίπτυχου: «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» σήμερα, το 2014, σε μιαν Ευρώπη που, παρ’ όλα τα επί μέρους προβλήματα και την ανάγκη μιας επαναθεώρησης της άδικης πολλές φορές πολιτικής της, έχει κατακτήσει ζηλευτές θέσεις στα ατομικά δικαιώματα κι εμείς υποτίθεται πως είμαστε ισότιμο μέλος!

Κι όμως. Θαρρείς και δεν έχει περάσει χρόνος πολύς από τότε που, το παραπάνω δόγμα, ταλαιπώρησε ολόκληρη τη χώρα υποτάσσοντας τον λαό επί μια επταετία (1967-1974), σέρνοντάς τον στην οπισθοδρόμηση, κάτι σαν Μεσαίωνα δηλαδή… Δεν ξέρω αν συγκινούν τον κόσμο, στην εποχή μας, τέτοια μορφώματα σκοταδιστικών σκέψεων περί «άθεων», προσπαθώντας να επηρεάσουν ένα μεγάλο κομμάτι του λαού, το πιο συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας μας δηλαδή. Σε μια τέτοια εποχή, που γκρεμίζονται μύθοι (για να χτιστούν άλλοι βεβαίως), σε μια συγκυρία που όλο και περισσότερο συνειδητοποιούμε τις αγκυλώσεις και τις ποιοτικές- πολιτιστικές αποστάσεις μας από τα ευρωπαϊκά πνευματικά επίπεδα κατακτήσεων σε όλους τους τομείς της ζωής, εδώ υπάρχουν σκοτεινές δυνάμεις που δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ό,τι πιο παρακμιακό επιχείρημα, για να χτυπήσει τον πολιτικό αντίπαλο μπας και αλιευτούν τα ψηφουλάκια τών θρησκευόμενων, των “νοικοκυραίων” και των επιρρεπών πολιτών προς τέτοιους λαϊκισμούς.

Επιστρατεύεται λοιπόν ο αναχρονισμός και ποιος ξέρει τί θα δουν ακόμα τα ματάκια μας και τί θα ακούσουν τα αυτάκια μας…

Ως φαίνεται, η προεκλογική περίοδος έχει ήδη αρχίσει και τα χτυπήματα πάνω και κάτω απ’ τη μέση δεν θα λείψουν. Η Ελλάδα, ως τόπος δυναμικών αναμετρήσεων, θα επιστρατεύσει ακόμα και τους… θεούς της! Θα χρησιμοποιηθούν τα «πιστεύω εις έναν Θεό», οι εκκλησιασμοί, τα ευχέλαια, τα καντήλια και οι δοξασίες, από έναν υπόγειο κόσμο που είναι πρόθυμος να εκμεταλλευτεί κάθε δυνατότητα για να χτυπηθεί ο αντίπαλος. Και η θρησκεία είναι σίγουρα ένα «καλό εργαλείο» επιβολής σε μιαν Ελλάδα που αγκομαχά…

 

Νότης Μαυρουδής

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s