Σχολιάκι 99 (10/3/2014) Για το Μέγαρο Μουσικής.

Πολύς ντόρος έχει γίνει με το θέμα τής χρηματοδότησης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, από την κυβέρνηση και το υπουργείο Πολιτισμού. Οι αντιδράσεις, αμφίρροπες. Άλλοι υποστηρίζουν την διάσωσή του και άλλοι το κλείσιμό του. Τα επιχειρήματα εκατέρωθεν αντιμετωπίζουν το ζήτημα τελείως από διαφορετική σκοπιά.

Θα ήμουν ο τελευταίος που θα προέβαλε το αίτημα να κλείσει το Μέγαρο Μουσικής. Έχω την εντύπωση πως μόνο ένας ανιστόρητος θα μπορούσε να αρθρώσει ένα τέτοιο αίτημα, που θα ισοπέδωνε τις πολιτιστικές αξίες και θα τις μπέρδευε, με τόση αφέλεια, με τις τρέχουσες δυσάρεστες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις.

Θα ήθελα να αποφύγω τα αυτονόητα, ότι δηλαδή αυτή τη στιγμή το Μέγαρο είναι ένας πυλώνας Πολιτισμού που όμοιός του δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία τής Ελλάδας. Ανεξάρτητα με τις επί μέρους αντιρρήσεις και ενστάσεις, πάνω σε διάφορα θέματα, όποιος δεν γνωρίζει βαθειά τί σημαίνει Πολιτισμός και πολιτιστική παραγωγή, τί σημαίνει κατάλληλος καλλιτεχνικός χώρος, οργάνωση καλλιτεχνικών δρώμενων, συνθήκες μαζικής ακρόασης θεαμάτων, μετακλήσεις μεγάλων παλαιών και σύγχρονων μουσικών θεάτρων, μεγάλων συγκροτημάτων μπαλέτου, συμφωνικών ορχηστρών, χορωδιών, κλπ, δεν θα καταφέρει να εννοήσει τη σημασία τής ύπαρξης ενός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, καθώς και τις εκατοντάδες προσωπικότητες διεθνούς κύρους που παρουσιάστηκαν. Θα δυσκολευτεί να αντιληφθεί την σημασία τής ύπαρξης τής Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών (βλέπε Ίδρυμα Ωνάση), της Λυρικής Σκηνής, τη νέα κατασκευή τού κτηρίου Όπερας από το ίδρυμα Νιάρχου στο Φάληρο, την αναγκαιότητα διατήρησης και στήριξης τής Ορχήστρας του Δήμου Αθηναίων. Δεν θα έσκασε από στεναχώρια για το κλείσιμο τής Ορχήστρας των Χρωμάτων, ούτε για την εξαφάνιση της Συμφωνικής και των άλλων μουσικών συνόλων τής ΕΡΤ και φυσικά ούτε θα νοιαστεί για τον κίνδυνο φαλιμέντου της καλύτερης ελληνικής ορχήστρας σήμερα, της Καμεράτας.

Μια συζήτηση περί Μεγάρου, θα πρέπει να γίνεται νηφάλια με όλους όσοι νοιάζονται για την καλλιτεχνική δραστηριότητα και παραγωγή στη σύγχρονη Ελλάδα. Το ότι «ο κόσμος πεινάει και το κράτος ξοδεύει εκατομμύρια για Μέγαρα», είναι κουβέντες με μπόλικη δόση άγνοιας, και λαϊκισμού, τόσο που δεν μπορεί κανείς να τις αντιμετωπίσει διαλεκτικά. Η σημερινή κρίση δεν θα πρέπει να είναι η αιτία για να εξαφανιστεί ο σύγχρονος πολιτισμός, οι Οργανισμοί και οι χώροι που τον στεγάζουν. Στο χώρο τής μουσικής εκπαίδευσης έχουν συρρικνωθεί Δημοτικά-ιδιωτικά Ωδεία, Πανεπιστημιακές σχολές, μουσικά Γυμνάσια-Λύκεια, καθώς και κάθε  πρωτοβουλία-παρουσία όσων οραματίζονται ένα μουσικό μέλλον. Πουθενά χρηματοδοτήσεις. Όλοι αναρωτιούνται: «Πόσο πάτο έχει και αυτό το βαρέλι; Πόση κατηφόρα πια θα δούμε στο χώρο τής μουσικής καλλιτεχνικής δημιουργίας; Η… τιμωρία ΚΑΙ του Μεγάρου, που δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη του, σε τι και ποιον θα ωφελήσει;»

Θεωρώ πως η ανάληψη των οικονομικών υποχρεώσεων του Μεγάρου από την πολιτεία, είναι γενναία πράξη που φέρει και το δικό της μήνυμα: Σε μια τέτοια εποχή, η κυβέρνηση αναλαμβάνει να βοηθήσει οικονομικά έναν τέτοιον κολοσσιαίο, μεταφορικά και κυριολεκτικά, Καλλιτεχνικό Οργανισμό και να διασώσει την ύπαρξή του. Η συνδρομή του στο πολιτιστικό γίγνεσθαι τής χώρας, όλα αυτά τα χρόνια, είναι αυταπόδεικτη και θα πρέπει να κρατηθεί πάση θυσία…Ίσα-ίσα, θα πρέπει να απαιτήσουμε από την πολιτεία να σκύψει και να στηρίξει τον πολιτισμό, ως πνευματικό αγαθό που δίχως αυτό λαοί και έθνη χάνονται…

 

Νότης Μαυρουδής

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s