Σχολιάκι 120 (5/8/2014) Γενοκτονία!!!

Πώς αποφασίζεται ένας χαρακτηρισμός πόλεμου; Δηλαδή, όταν διαβάζω και ακούω για πολεμικές εναέριες ή χερσαίες «επιχειρήσεις», μάχες, βομβαρδισμούς, επεμβάσεις κλπ που γίνονται αυτή τη στιγμή στη Λωρίδα τής Γάζας, αναρωτιέμαι: πώς έτσι και δεν υπάρχει η πραγματική λέξη: γ ε ν ο κ τ ο ν ί α; Πώς μπορούμε να χαρακτηρίσουμε πλέον τους βομβαρδισμούς εν ψυχρώ σε Σχολεία και νοσοκομεία με καθημερινά θύματα παιδιά και ανυπεράσπιστους αμάχους; Τι θα πει «εκεί μέσα κρύβονται οι της Χαμάς»; Τελικά, για να μαθαίνουμε κι εμείς, ακόμα κι ένας πόλεμος έχει ή δεν έχει κάποιους «κανόνες»; Βάζεις όλους σε ένα τσουβάλι και τους σφάζεις αδιάκριτα αν είναι μωρά, μανάδες και υπερήλικες παππούδες, αθώοι, ένοχοι; Άραγε, υπάρχει πόλεμος που να τηρεί… πολιτισμό και καλούς τρόπους; Προκαλεί γέλια το ερώτημα…
Το γνωρίζουμε όλοι πως ο πόλεμος είναι ανθρώπινος παραλογισμός και στηρίζεται στην κουλτούρα παραφρόνων εκτελεστικών οργάνων, οι οποίοι «δεν μασάνε» μπροστά σε ευαισθησίες. Το δόγμα «όλοι είναι αναλώσιμοι και κατάλληλοι για να πεθάνουν» το διαλαλούν τώρα οι ισραηλινοί και είπαμε-σε προηγούμενο σχολιάκι-πως οι ιστορικές εμπειρίες, δυστυχώς δεν παίζουν ρόλο, γιατί αν έπαιζαν, τότε ο κόσμος θα ήταν σαφώς καλύτερος… Έτσι και το Ισραήλ, για άλλη μια φορά, διαλέγει το ολοκαύτωμα ως «λύση» για τα προβλήματά του. «Λύση» που ο λαός του δοκίμασε και ο ίδιος ως τραγικό θύμα από άλλους, αμνήμονες και όχι μόνο, στη διάρκεια του ‘Β πολέμου…
Τώρα μόνο οδύνη μπορεί να νιώσει κανείς μαθαίνοντας τις ειδήσεις από το μέτωπο της Γάζας. Μέσα σ’ αυτό το ζοφερό κλίμα, το τελευταίο που κοιτάζει κανείς είναι το δίκιο ή το άδικο, της μιας ή της άλλης πλευράς. Τα ισχυρά και τα εύθραυστα επιχειρήματα. Όταν όμως βλέπουμε κατεστραμμένα σπίτια από ανελέητους βομβαρδισμούς, ποταμούς αίματος στα νοσοκομεία, πτώματα και ομαδικούς τάφους οικογενειών και μικρών παιδιών, ανήμπορες μανάδες και πατεράδες να μοιρολογούν, πλήθη που δεν διαθέτουν τ ί π ο τ α απολύτως, ίσως έναν μπόγο μόνο, να μην γνωρίζουν πού θα πορευτούν σε μια αποκλεισμένη από παντού περιοχή από ρουκέτες, βόμβες και σφαίρες, με όλα αυτά να θερίζουν κι όποιον πάρει ο χάρος…
Εάν δεν χαρακτηρίζεται ως «γενοκτονία των παλαιστινίων» αυτό το μακελειό, τότε τι είναι; Καπρίτσιο ενός πολεμοκάπηλου; Απλώς μια λάθος πολιτική των στρατηγών; Αντίποινα μιας τρομοκρατικής πράξης τής Χαμάς; Επίδειξη σκληρότητας και τιμωρίας από τους κατέχοντες τα όπλα;
Δεν έχω διάθεση να σχολιάσω πως, για μια ακόμα φορά, η αδιαφορία των μεγάλων δυνάμεων για τη γενοκτονία είναι εξοργιστική! Η ακινησία όλων μας, για μια πραγματική συμπαράσταση από μεριάς του «προοδευτικού τόξου», προσέκρουσε στην θερινή περίοδο και στη ραστώνη, καθώς και στα μπάνια του λαού, μην επιτρέποντας έτσι στον κόσμο να κατέβει στους δρόμους καλοκαιριάτικα…
Οι εικόνες της φρίκης όμως δεν σταματούν καθημερινά να καταγράφουν τον όλεθρο! Ένας τραγικός Ιούλιος με αίμα παντού! Όπου και να κοιτάξεις στη Μέση Ανατολή, φωτιά και τσεκούρι! Αεροπλάνα και κράτη που πέφτουν με τραγικό τρόπο. Ο πιο θερμός Ιούλιος και τίποτα δεν δείχνει πως θα τελειώσει σύντομα…
Το έχω ξαναπεί: Δυσκολεύομαι να βρω μια καλή είδηση για να ασχοληθώ με αυτήν. Η σκόνη της Γάζας μού σκεπάζει οτιδήποτε άλλο…
Συγχωρέστε με…

Νότης Μαυρουδής

 

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s