Σχολιάκι 141 (15/12/2014) Αστυνομία Θεάτρου!

Το θέμα τής βράβευσης ως καλύτερου ηθοποιού Αρχαίου Δράματος(!!!) του Σάκη Ρουβά και η άρνηση της Χρυσούλας Διαβάτη να δεχτεί το βραβείο γυναικείου ρόλου, στην κατηγορία διεθνούς θεατρικού ρεπερτορίου, έκαναν το γύρο ως είδηση, με αναφορές στα κανάλια, στα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ με ποικίλα ειρωνικά και άλλα σχόλια. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα θέμα που είναι απ’ αυτά που λέγονται «καλλιτεχνικά», γιατί έχουν να κάνουν με τη διάσταση που ονομάζεται: «Βραβείο θεάτρου Κάρολος Κουν», και που η επιτροπή αξιολόγησης το έδωσε σε έναν δημοφιλή τραγουδιστή, ο οποίος εκπροσωπεί μια πλευρά ανούσιας τέχνης. Εκφράζει περισσότερο τη σύγχρονη βιομηχανία θεάματος, που εν αφθονία μηρυκάζει ανούσια ελαφρά μουσικοστιχουργικά προϊόντα, αποτεινόμενα περισσότερο σε νεανικές αδρεναλίνες…
Κατά κάποιο τρόπο, το βραβείο στον Ρουβά ισοδυναμεί με μια άδικη ήττα τής θεατρικής Τέχνης στους καιρούς τής κρίσης, που αποδεικνύει πως η τελευταία, δεν είναι παρά κρίση και της πολιτισμικής μας συνείδησης…
Η άρνηση της Χρυσούλας Διαβάτη να παραλάβει το βραβείο είχε καλό στόχο, προτείνοντας συμβολικά έως και… Αστυνομία Θεάτρου, για να «μαζέψει» τους εξωθεατρικούς και θα την κατανοούσα αν δεν έπαιρνε σβάρνα τα κανάλια την επόμενη μέρα για να βρει «δικαίωση», ξεκινώντας την «συζήτηση» με την Τατιάνα Στεφανίδου!!! Μπερδεμένα πράγματα σου λέω… Εκεί, περιπλέκεται το Σύμπαν και χάνεις τα λόγια σου ως προς την διεκδίκηση ενός αψεγάδιαστου βραβείου, που θα είναι αποτέλεσμα γνώσης, ικανότητας, ταλέντου, καθώς και πνευματικής οντότητας που θα πρέπει να διακρίνει πρωτίστως τους θεσμούς, αλλά  και τους βραβευμένους πρωταγωνιστές.

Ο Σάκης Ρουβάς έρχεται από άλλους χώρους θεάματος. Όσο και να επικαλείται πως το θέατρο το έχει «στην ψυχή του», δεν αρκεί για να στέφεται θριαμβευτής ενός θεσμού που στο παρελθόν βράβευσε έλληνες ηθοποιούς που μάτωσαν πάνω στο θεατρικό σανίδι και επέλεξαν να ακολουθήσουν μια πορεία ζωής δύσκολη, αλλά απόλυτα συνεπή με την θεατρική και πνευματική παιδεία. Ο περί ου ο λόγος τραγουδιστής, ψυχή τε και σώματι ανήκει σε μια διαφορετική τέχνη που την διεκπεραιώνει εξαιρετικά.  Κινείται, ντύνεται, χορεύει, παίζει το παιχνίδι του απέναντι στο κοινό του με επιτυχία, αλλά, αρκεί αυτό; Η κάθε μορφή τέχνης οδηγεί τους ανθρώπους σε διαφορετική θεώρηση και αντιμετώπιση της ζωής. Η κατάθεση ψυχής στο θεατρικό σανίδι είναι διαφορετικό πράγμα από τα φώτα των προβολέων, της ελαφρότητας του θεάματος και του ακροάματος. Μόνο και μόνο αυτό αφαιρεί από το κάδρο του θεάτρου πρόσωπα που βρίσκονται έξω από το αντικείμενο. Η επιτροπή των «ειδημόνων» έχασε το νήμα τής ιστορίας του θεάτρου και συμπεριφέρθηκε ως επιτροπή σε τηλεοπτικό σόου για νέα ταλέντα..

Με αυτή την έννοια οι φετινές θεατρικές βραβεύσεις θα ανήκουν στην ιστορία ως οι πιο …ανάλαφρες για το θέατρο και τους ηθοποιούς. Ο Σάκης Ρουβάς τελικά και μετά τον κουρνιαχτό που σηκώθηκε, είναι το «θύμα» τής ελαφρότητας, αυτής της απερίσκεπτης (;) επιτροπής «σοφών» του θεάτρου.

 

Νότης Μαυρουδής

 

About Νότης Μαυρουδής

Κιθαριστής-Συνθέτης-Μουσικοπαιδαγωγός-Αρθρογράφος τύπου και ραδιοφώνου-Διευθυντής του www.tar.gr
This entry was posted in σχολιακια. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s